เรียนจบครูโยคะแล้วเรียนต่ออะไรดี?
ใครไม่อยากอ่านยาวๆ มาอ่านสรุปเนื้อหาบทความนี้แทนค่ะ
สิ่งที่ทำพลาดตอนจบครูโยคะใหม่ๆคือการตะลุยเรียนคอร์สนั้น คอร์สนี้ แต่ษิไม่ค่อยได้สอน
พอสอนน้อย ทำให้ไม่มั่นใจ
จุดเปลี่ยนคือลาออกจากงาน เปิดสอนโยคะที่บ้านจริงจัง ทำให้ได้สอนบ่อย สอนเกือบทุกวัน
เริ่มจับสังเกตนักเรียน สังเกตตัวเอง จดบันทึก ให้ฟีดแบคตัวเอง 3 สิ่งที่ทำได้ดี 1 สิ่งที่อยากปรับ
นำฟีดแบคที่ได้จากนักเรียนและตัวเองมาค่อยๆ ปรับไปทีละข้อ
ซ้อมสอนให้คล่องอย่างน้อย 2 ซีเควนซ์ เลิกกันวังกับการคิดซีเควนซ์ใหม่ทุกวัน ทุกคลาส ทำให้มีสมาธิ จำท่าแม่นยำ รู้ cue และออพชั่นของท่าอย่างแตกฉาน ใช้สอนนักเรียนที่ร่างกายแตกต่างกันได้คล่อง
คอร์สเรียน และตำราที่ดีที่สุด คือความรู้ ความเข้าใจ ที่มาจากการลงมือปฏิบัติจริง
‘แก่นของความรู้ คือการนำไปปฏิบัติ’ ขงจื๊อ

ษิจบคอร์สครูโยคะใบแรก
ตระเวณเรียนเวิร์คช๊อป
ไม่ว่าจะเป็นเวิร์คช๊อป handstand
เวิร์คช๊อป Pincha
ลงเรียนคอร์สนวดตามหลักกายวิภาคศาสตร์ 1 เดือน
เรียนแพทย์แผนไทย (เภสัชกรรม อายุรกรรม ผดุงครรภ์)
อารมณ์เด็กจบใหม่ไฟแรง ว้าวซ่าไปกับทุกศาสตร์สุขภาพ
ในหัวก็คอยบอกตัวเองว่า
เรียนเยอะๆ จะได้เก่งๆ
เพราะตอนนี้เธอยังความรู้น้อย ประสบการณ์น้อยเกินไป
ที่จะไปสอนใครเขา มันดูไม่น่าเชื่อถือเลย
และด้วย dialog นี้ในหัว ที่ตอนนั้นก็ไม่รู้ตัว
ทำให้ษิสอนน้อย ถึงน้อยมาก แทบจะไม่ได้สอนเลยหลังเรียนจบ
เรียกได้ว่า เรียน 95% สอน 5%
แล้วก็วนลูปกับความรู้สึกดีเวลาได้เรียน
แต่กลัวทุกครั้งเวลาต้องขึ้นสอน
และเฟลทุกครั้งหลังสอนจบคลาส
คิดซีเควนซ์ไม่ซ้ำ จำเกือบไม่ได้ 5555 เพราะกลัวนักเรียนเบื่อ
เวลาผ่านไปเกือบๆ 3 ปี
ษิตัดสินใจลาออกจากงานประจำ
แล้วมาเริ่มเปิดสอนโยคะที่บ้านเองแบบจริงจัง
ทำให้ได้สอนเกือบทุกวัน วันละ 1 - 3 คลาส
โอโห เบิกเนตรเลยค่ะคุณผู้ชม
ยิ่งเป็นคลาสสอนแบบไพรเวทด้วยแล้ว
ยิ่งทำให้เข้าใจว่า 3 ปีก่อนหน้า เรามัวแต่เสียเวลา
ไล่ตามหาความเก่งในการสอน
ซึ่งต้องมาจากประสบการณ์สอน
แต่ษิกลับไม่ค่อยจะกล้าสอนเลยนี้น่า
มิน่าละเราถึงไม่มั่นใจ หาแนวทางของตัวเองไม่เจอสักที
สิ่งที่ษิทำเพื่อหาแนวทางของตัวเอง และสร้างความมั่นใจใหักับตัวเองในตอนนั้นก็คือ
ถามนักเรียนทุกคนที่สนใจมาเรียนด้วยกันว่า อยากเรียนโยคะเพราะอะไรบ้าง? อยากให้โยคะช่วยเรื่องอะไร
บันทึกพัฒนาการของนักเรียน ขออนุญาตนักเรียน ถ่ายรูป เก็บเป็น before & after ไว้ให้ โดยเฉพาะท่า Down dog ที่จะเห็นความแตกต่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ถ่ายแต่รูปท่าสวย ท่ายากอย่างเดียว
จดบันทึกการสอนทุกคลาส ของนักเรียนทุกคน วันนี้เราสอนอะไรไป นักเรียนชื่ออะไร จบคลาสแล้วนักเรียนรู้สึกอย่างไรบ้าง? นักเรียนยังอยากโฟกัสที่เป้าหมายเดิมหรือเปล่า?
ทำตัวเป็นนักเรียน ทดลองสอน ทดลองฝึกไปด้วยกัน จากข้อที่ 1 พอเรารู้ว่านักเรียนอยากฝึกโยคะเพราะอะไร ษิจะลองจัดโปรแกรมให้นักเรียนคร่าวๆ แล้วขอฟีดแบคเรื่อยๆ เพื่อนำไปปรับให้นักเรียนได้ตามเป้าที่เขาต้องการ โดยที่เราช่วยบาลานซ์ระหว่างความต้องการ และความจำเป็นเข้าไป ษิจะออกตัวเสมอว่า เรามาลองไปด้วยกัน เรามาปรับไปด้วยกัน ไม่มีอะไรการันตีว่าทำแบบนี้แล้วจะได้ผลลัพธ์แบบนี้เป๊ะๆ นะ ซึ่งนี้คือสิ่งที่ทำให้เราลดความกดดันตัวเอง และความคาดหวังจากนักเรียนลงไปด้วย
ให้ฟีดแบคตัวเองด้วยแพทเทิร์นี้ค่ะ 3 สิ่งที่ทำได้ดี และ 1 สิ่งที่อยากนำไปปรับ พัฒนาในการสอนครั้งหน้า เชื่อไหมว่ากว่าจะคิดเรื่องนี้ออก ษิเคี่ยนตีตัวเองมาตลอด 3 ปีกว่าๆ ที่ยังหาทางให้ตัวเองไม่เจอ เพราะทุกครั้งที่สอนเสร็จ แล้วจะมีแต่มุมที่เห็นว่าเราสอนแย่ยังไง อะไรที่ต้องปรับ เราควรดีขึ้นยังไงได้อีก จนมันกลายเป็นความกดดันแบบไม่รู้ตัว มองไม่เห็นว่าที่พยายามมา ดีขึ้นยังไงบ้าง แต่พอปรับเป็นการให้ฟีดแบคตัวเอง ด้วยการมองเห็นสิ่งดีๆ ที่เราทำก่อน มันกลับทำให้เราค่อยๆ มั่นใจในการสอนขึ้นทีละน้อย และค่อยๆ เห็นสไตล์การสอนของตัวเองชัดขึ้นค่ะ
ซ้อมสอนให้คล่องอย่างน้อย 2 ซีเควนซ์ (แนะนำเป็นซีเควนซ์ที่แตกต่างกัน เช่น active vs passive sequence) ไม่ต้องนั่งคิดซีเควนซ์ใหม่ทุกรอบ เพราะสอนจนรู้แล้วว่า แต่ละท่ามีเลเวลอะไรบ้างที่จะพานักเรียนฝึกได้อย่างไม่เบื่อ แม้จะเป็นท่าเดิมก็ตาม
ยิ่งได้จดบันทึกการสอนทุกครั้ง
ได้สังเกตนักเรียนแบบใกล้ชิด
ยิ่งเข้าใจเลยว่า
ตำราที่ดีที่สุด คอร์สที่จะทำให้เราสอนเก่งขึ้น
ยืนอยู่ตรงหน้าเราทุกวันเลย
ไม่ใช่แค่การลงเรียนคอร์ส ตะลุยเข้าเวิร์คช๊อปอย่างเดียว
ษิหวังว่าครูโยคะป้ายแดงที่ได้มาอ่านบทความนี้
จะมีกำลังใจในการลงมือสอน
สร้างตำราที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองนะคะ
หรือหากติดเรื่องไหนในการสอนโยคะ
ส่งข้อความมาคุยกันได้ที่เพจเฟซบุ๊ค และ IG: Luxsica Yoga & Beyond ค่ะ
ยินดีให้คำแนะนำเพื่อนร่วมอาชีพค่ะ





ความคิดเห็น